6 weken lang iedere dag 1 tablet 10 mg singulair (montelukast) ingenomen op advies van de longarts. Na inname vond er een complete gedragsverandering plaats: agressief, geïrriteerd, boos, depressief, onredelijk etc. Daarnaast nachtmerries. Na 6 weken gestopt met dit medicijn en alle klachten verdwenen. singulair gebruikt samen met alvesco. 6 weken lang iedere dag 1 tablet 10 mg singulair (montelukast) ingenomen op advies van de longarts. Na inname vond er een complete gedragsverandering plaats: agressief, geïrriteerd, boos, depressief, onredelijk etc. Daarnaast nachtmerries. Na 6 weken gestopt met dit medicijn en alle klachten verdwenen. singulair gebruikt samen met alvesco.

Mijn dochter van 4 gebruikt dit medicijn nu 6 weken en ik merk veel nare bijwerkingen. Ze is ineens angstig, prikkelbaar en driftig. Ga hier dus ook direct mee stoppen. Heel jammer want het werkt wel goed, al 2 verkoudheden overleefd zonder een aanval. Mijn dochter van 4 gebruikt dit medicijn nu 6 weken en ik merk veel nare bijwerkingen. Ze is ineens angstig, prikkelbaar en driftig. Ga hier dus ook direct mee stoppen. Heel jammer want het werkt wel goed, al 2 verkoudheden overleefd zonder een aanval.

Ik heb sinds mijn kindertijd (allergisch) astma, maar had na mijn middelbare schooltijd heel lang betrekkelijk weinig klachten. Ca. 8 jaar terug zijn de klachten (hoesten, benauwdheid) toegenomen en sindsdien gebruikte ik onderhoudsdosering Symbicort en Pulmicort, die ik in het pollenseizoen iets verhoogde. Dit jaar is dat echter niet voldoende, met als gevolg veel hoeste[lees meer...]n, benauwd en moe. Na overleg met de huisarts Montelukast 5 mg (kinderdosering) geprobeerd. Was wat huiverig, want eerdere kennismaking met Singulair 10 mg ca. 3 jaar geleden, is slecht bevallen; ik had het niet meer benauwd, maar ging raar dromen en na een week had ik geen kracht meer in armen en benen. Ook het 5 mg tablet hielp tegen de benauwdheid en ik sliep als een blok. Werd echter ook met de dag vermoeider, apathischer en somberder en na 3 dagen kreeg ik wanen. Ik herkende mezelf niet meer en ben na 4 pillen gestopt. Ben wel meer benauwd, maar voel me verder weer mezelf. Ik heb sinds mijn kindertijd (allergisch) astma, maar had na mijn middelbare schooltijd heel lang betrekkelijk weinig klachten. Ca. 8 jaar terug zijn de klachten (hoesten, benauwdheid) toegenomen en sindsdien gebruikte ik onderhoudsdosering Symbicort en Pulmicort, die ik in het pollenseizoen iets verhoogde. Dit jaar is dat echter niet voldoende, met als gevolg veel hoesten, benauwd en moe. Na overleg met de huisarts Montelukast 5 mg (kinderdosering) geprobeerd. Was wat huiverig, want eerdere kennismaking met Singulair 10 mg ca. 3 jaar geleden, is slecht bevallen; ik had het niet meer benauwd, maar ging raar dromen en na een week had ik geen kracht meer in armen en benen. Ook het 5 mg tablet hielp tegen de benauwdheid en ik sliep als een blok. Werd echter ook met de dag vermoeider, apathischer en somberder en na 3 dagen kreeg ik wanen. Ik herkende mezelf niet meer en ben na 4 pillen gestopt. Ben wel meer benauwd, maar voel me verder weer mezelf.

Een jaar doodziek geweest, verschillende keren op de eerste hulp geweest. Heel moe, darmproblemen, hoge bloeddruk, zeer hoge hartslag, heel veel onderzoeken gehad. Niemand wist een oorzaak van mijn klachten. Seconde opinion aangevraagd. Tot mijn cardioloog mij aanraden eens met singulair te stoppen. Alle klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Nog nooit zo fit gewees[lees meer...]t! Een jaar doodziek geweest, verschillende keren op de eerste hulp geweest. Heel moe, darmproblemen, hoge bloeddruk, zeer hoge hartslag, heel veel onderzoeken gehad. Niemand wist een oorzaak van mijn klachten. Seconde opinion aangevraagd. Tot mijn cardioloog mij aanraden eens met singulair te stoppen. Alle klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Nog nooit zo fit geweest!

Ik kreeg montelukast voorgeschreven als ondheidsmedicijn tegen astma. Al bij mijn tweede tablet kreeg ik enorme last van ernstig hallucineren, angstaanvallen en claustrofobie. Zeer angstige ervaring dus. Ik ben onmiddelijk gestopt met dit medicijn. Ik kreeg montelukast voorgeschreven als ondheidsmedicijn tegen astma. Al bij mijn tweede tablet kreeg ik enorme last van ernstig hallucineren, angstaanvallen en claustrofobie. Zeer angstige ervaring dus. Ik ben onmiddelijk gestopt met dit medicijn.

Singulair gebruikt en minder benauwd. Meer energie. Tot ik blauwe plekken kreeg. Gestopt tot de blauwe plekken waren verdwenen. Toen weer opnieuw begonnen. Weer ernstige blauwe plekken. De link is duidelijk volgens de huisarts. Ik leg nu ook een verband tussen een ernstige bloeding na mijn heupoperatie en de Singulair. Ik gebruik het niet meer. Geen blauwe plekken meer. Singulair gebruikt en minder benauwd. Meer energie. Tot ik blauwe plekken kreeg. Gestopt tot de blauwe plekken waren verdwenen. Toen weer opnieuw begonnen. Weer ernstige blauwe plekken. De link is duidelijk volgens de huisarts. Ik leg nu ook een verband tussen een ernstige bloeding na mijn heupoperatie en de Singulair. Ik gebruik het niet meer. Geen blauwe plekken meer.

In februari is ernstig allergisch astma bij mij geconstateerd. De eerste nachten had ik hartkloppingen, maar dat ging over. In eerste instantie was ik ontzettend blij met de combinatie van medicijnen (puffer: Foster, anti-histamine: levocetirizine en als ontstekingsremmer: Singulair) want ik voelde me veel energieker en minder benauwd. In het begin was ik blij met dat hele[lees meer...] vaste slapen, na een tijdje werd dat minder omdat ik de halve ochtend nog erg sloom was. MAAR na enkele maanden werd ik vaak somber, prikkelbaar, schoot uit mijn slof om niks, paranoide, en leek soms zelfs buiten mezelf te staan en naar mezelf als een soort toeschouwer te kijken. Er leek een soort opbouw in te zitten, het werd steeds erger. (De klachten herkende ik, het leek op de bijwerkingen van Lariam, een anti-malariamiddel, waar ik in eerste instantie ook niets van merkte, maar na twee maanden heel opgefokt en paranoide van werd. Mijn partner had dat toen ook. Maar van Lariam is het bekend.) Nu wist ik niets van geestelijke bijwerkingen, maar besloot op vakantie heel instinctief het niet meer te slikken, te kijken wat er gebeurde. Keek thuis pas op internet en las al deze toch niet al te positieve ervaringen, en was blij te lezen dat ik niet alleen stond. Binnen 1 á 2 weken was ik weer mezelf (ben van nature rustig en vriendelijk); mijn man en kinderen waren heel blij. Mijn longarts reageerde ongeinteresseerd dat hij dit soort klachten nog nooit had gehoord, wat ik dan weer raar vind als ik deze toch talrijke ervaringen lees. Hij vroeg ook niet door, maar schreef iets anders voor. Eigenlijk vind ik dat longartsen je erop mogen wijzen dat er patienten zijn bij wie er geestelijke klachten optreden. Daar is het toch ernstig genoeg voor? Ik ben dan zo eigenwijs geweest om te stoppen, maar iemand die braaf doorslikt wordt misschien wel knettergek of in ieder geval zeer onprettig voor zichzelf en zijn omgeving. In februari is ernstig allergisch astma bij mij geconstateerd. De eerste nachten had ik hartkloppingen, maar dat ging over. In eerste instantie was ik ontzettend blij met de combinatie van medicijnen (puffer: Foster, anti-histamine: levocetirizine en als ontstekingsremmer: Singulair) want ik voelde me veel energieker en minder benauwd. In het begin was ik blij met dat hele vaste slapen, na een tijdje werd dat minder omdat ik de halve ochtend nog erg sloom was. MAAR na enkele maanden werd ik vaak somber, prikkelbaar, schoot uit mijn slof om niks, paranoide, en leek soms zelfs buiten mezelf te staan en naar mezelf als een soort toeschouwer te kijken. Er leek een soort opbouw in te zitten, het werd steeds erger. (De klachten herkende ik, het leek op de bijwerkingen van Lariam, een anti-malariamiddel, waar ik in eerste instantie ook niets van merkte, maar na twee maanden heel opgefokt en paranoide van werd. Mijn partner had dat toen ook. Maar van Lariam is het bekend.) Nu wist ik niets van geestelijke bijwerkingen, maar besloot op vakantie heel instinctief het niet meer te slikken, te kijken wat er gebeurde. Keek thuis pas op internet en las al deze toch niet al te positieve ervaringen, en was blij te lezen dat ik niet alleen stond. Binnen 1 á 2 weken was ik weer mezelf (ben van nature rustig en vriendelijk); mijn man en kinderen waren heel blij. Mijn longarts reageerde ongeinteresseerd dat hij dit soort klachten nog nooit had gehoord, wat ik dan weer raar vind als ik deze toch talrijke ervaringen lees. Hij vroeg ook niet door, maar schreef iets anders voor. Eigenlijk vind ik dat longartsen je erop mogen wijzen dat er patienten zijn bij wie er geestelijke klachten optreden. Daar is het toch ernstig genoeg voor? Ik ben dan zo eigenwijs geweest om te stoppen, maar iemand die braaf doorslikt wordt misschien wel knettergek of in ieder geval zeer onprettig voor zichzelf en zijn omgeving.